Ród Panczakiewiczów

Ludwik Panczakiewicz (1873-1935) architekt, przedsiębiorca budowlany. Studiował w Petersburgu. Od 1898 r. w Warszawie, współpracował z J.P. Dziekońskim przy budowie kościoła św. Michała i św. Floriana na Pradze (1898-02); Najświętszego Zbawiciela (wspólnie z W. Żychiewiczem), św. Stanisława (1899-03); autor projektu pałacyku Dołgorukowa przy Litewskiej 6, kamienic u zbiegu Poznańskiej i al. Jerozolimskich (1904-06), przy Lwowskiej 11, Marszałkowskiej 2 (ok. 1910) i 6; domu własnego (ok. 1912), Hali Mirowskiej. Projektował pod wpływem historyzmu, następnie modernizmu.

Stanisław Panczakiewicz (1900-1982) inżynier, był wy­bitnym specjalistą od nadwozi samochodowych. Na po­czątku lat dwudziestych zaprojektował karoserię pierw­szego polskiego samochodu osobowego CWS T1 (skrót nazwy Centralne Warsztaty Samochodowe), produko­wany seryjnie w latach 1927-1931. W latach 1934-1939 konstruował nadwozia do autobusu Fiat 621 (w wersji tu­rystycznej) w Państwowych Zakładach Inżynierii (konty­nuacja Centralnych Warsztatów Samochodowych). Panczakiewicz był też twórcą polskiego auto­busu Zawrat. Zajmując się również pojazdami jednośla­dowymi, współprojektował wszystkie modele motocykla Sokół. Po wojnie, wraz z innymi wybitnymi polskimi kon­struktorami (m.in. z Jerzym Wernerem i Mieczysławem Dębickim) zbudował pierwszą polską ciężarówkę: Star 20. Oprócz karoserii do Fiata RN666 Panczakiewicz za­projektował również nadwozie innego polskiego auto­busu z tego okresu - Leylanda LOPS 3/1.